Showing posts with label Love Poem. Show all posts
Showing posts with label Love Poem. Show all posts

Friday, April 20, 2012

ပြင့္တူရြက္တူ

သံေယာဇဥ္ႏွစ္ဖက္ကမ္း
နားလည္မွဳတံတားနဲ႕ ျဖတ္သန္း
အၾကင္နာလမ္းျဖစ္ေစ

ယံုၾကည္စြာေလွ်ာက္ခဲ႕လမ္း
ဘာလာလာ ခြဲမရစတမ္း
တြဲလက္ေတြ ခုိင္ၿမဲေစ

ရက္လ ႏွစ္ရွည္
ေႏွာင္ႀကိဳးေတြ ထပ္ဆင္႔ကမ္း
အခန္းဆက္အနမ္းနဲ႕ အခ်စ္သစ္ေ၀
တစ္ေယာက္ဖူးရင္ တစ္ေယာက္ပြင္႔လုိ႕
တစ္ေယာက္လန္းရင္ တစ္ေယာက္က နမ္းလုိ႕
ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းပန္းတစ္ခင္း
ခ်စ္ျခင္းျဖင့္စိမ္းလန္းေစ

မင္းနဒီခ

ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၄ ေကာင္းကင္

ခ်စ္သူေရ
သံသယတိမ္တိုက္ေတြကုိ နားလည္မႈနဲ႕ ဖယ္ရွား
၀မ္းနည္းမုိးသားေတြကို ေျဖသိမ္႕ျခင္းေလေျပနဲ႕ တြန္းထုတ္
ေလာကဓံတရားကုိ ရဲရဲရင္ဆုိင္လက္တြဲထား
အျပာေရာင္ေနာက္ခံခ်စ္ျခင္းတရားမွာ
ရုိးသားျဖဴစင္တဲ႕ တိမ္တုိက္ေတြသာရွိပါေစ

ခ်စ္သူေရ
ခ်စ္ျခင္းတရားဟာ အဆုံးမဲ႕ေကာင္းကင္
ျမတ္ႏုိးမႈဟာ ေရတြက္မကုန္ႏုိင္တဲ႕ ၾကယ္စင္မ်ား
ကမာၻတည္မဲ႕ သစၥာတရားဟာ
တုိ႕ႏွစ္ေယာက္ၾကားမွာ ေနေရာင္လုိ ထြန္းလင္းေစ
လေရာင္လုိ ေအးျမေစ

ခ်စ္သူေရ
ဤမွန္ေသာ သစၥာစကားနဲ႕
ဆုေတာင္းတုိင္းလည္း ျပည္႔ပါရေစ
ၾကယ္ေတြကို ႀကိဳးနဲ႕သီ
ေကာင္းကင္ကုိ ျဖန္႕ခင္း
ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းေတးတစ္ပုဒ္နဲ႕
မင္းေျခေတာ္ရင္းမွာ ခစား
ဘ၀ဆက္တုိင္း မင္းအပါးေတာ္ၿမဲျဖစ္ပါရေစ

မင္းနဒီခ

ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၄ အနမ္း

တစ္ဘ၀စာအနမ္းလား
တစ္ခဏတာအနမ္းလား
အခ်စ္ခ်င္းတူရင္ အလြမး္ခ်င္းတူလုိ႕
အလြမ္းခ်င္းတူရင္ အနမ္းခ်င္းလည္း တူရမွာေပါ႕
အခုေတာ႕
ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၄ လမ္းဟာ
ကုိလံဘီယာက ပုိ႕လုိက္တဲ႕ႏွင္းဆီရနံ႕ေတြနဲ႕ သင္းပ်ံ႕လုိ႕
ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၄ ရုပ္ရွင္ဟာ
တစ္ခန္းၿပီး တစ္ခန္း အနမ္းခ်င္းဆက္လုိ႕
ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၄ သစ္ပင္ဟာ
ဘယ္ပန္းပြင့္ပြင့္ ေမႊးျမလုိ႕
ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၄ အက်ၤ ီဟာ
ေႏြးေထြးလုံၿခဳံလွပလုိ႕
ခ်စ္သူေရ
ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၄ ရုပ္ရွင္ၾကည္႔ဖုိ႕
ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၄ လမ္းက
ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၄ သစ္ပင္ေအာက္မွာ
ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၄ အကၤ် ီကုိ၀တ္ၿပီး ေစာင့္ပါ
မၾကာခင္မွာ
ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၄ အနမ္းေတြ မုိးလုိရြာလိမ္႕မယ္

မင္းနဒီခ

ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၄ အက်ၤၤႌ

သူေတာ္စင္စိန္႕ဗယ္လင္တုိင္း ကုိယ္တုိင္ခ်ဳပ္ေပးခဲ႕အကၤ်ႌ
သံေယာဇဥ္အပ္ခ်ည္ႀကိဳးေတြနဲ႕
နားလည္မွဳၾကယ္သီးေတြနဲ႕
ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းအိပ္ကပ္ေတြနဲ႕
ေထာင္လႊားတတ္တဲ႕မာနကုိေတာ႕
ေကာ္လံတစ္ခုလုိ ေသေသသပ္သပ္ေခါက္လုိ႕
ႏွစ္ျခမ္းကြဲေနတဲ႕ ရင္ဘတ္ေတြကုိ ျပန္ေစ႕ေပးဖုိ႕
ေအးစက္ေနတဲ႕ႏွလုံးသားတစ္စုံကုိ ေႏြးေထြးေစဖုိ႕
အကာအကြယ္မဲ႕ေနတဲ႕ ရင္တစ္စုံကုိ လုံၿခဳံမွဳေတြေပးဖုိ႕
ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၄ ရက္ေန႕မွာ
ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၄ အကၤ်ႌေလးကုိ ၀တ္ဆင္ရင္း
ခ်စ္သူ ရယ္ေမာ ေပ်ာ္ရႊင္ ႏုိင္ပါေစ
ခ်စ္သူ လုံၿခဳံေႏြးေထြးႏုိင္ပါေစ
ခ်စ္သူ သာယာၾကည္ႏူးႏုိင္ပါေစ


မင္းနဒီခ

မိုး

မ်က္၀န္းေတြ စြတ္စြတ္စုိေနေပမဲ႕
တနဂၤေႏြမုိးတိမ္က ဘယ္လုိၿခိမ္း ၿခိမ္းမရြာဘူး
ေမွ်ာ္ေလတုိင္း အခါလြန္ေကာင္းကင္
ပက္ၾကားအက္ရင္တစ္စုံရဲ႕ တခုတ္တရ သတိရျခင္းမ်ား
ေစာင္႔စားျခင္းဆုိတာ
ဆာဟာရရဲ႕ တစ္ခုတည္းေသာ အုိေအစစ္ေလးတစ္ခုေပါ႕
ငါ႕ရဲ႕ ေျမသင္းရနံ႕ေလးေရ
မင္းဘယ္မွာလဲ
မင္းဘယ္မွာလဲကြယ္
အဲဒီလုိအလြမ္းနဲ႕ တိတ္ဆိတ္စြာ ငါေအာ္တယ္
ခ်စ္ျခင္းတရားကုိ ဘယ္လုိပင္လယ္နဲ႕ အေငြ႕ပ်ံျပေနရဦးမွာလဲ
ရြက္ေၾကြလမ္းရဲ႕ နာနာက်င္က်င္ရယ္သံေတြၾကားမွာ
ဒီေန႕
ငါႏွဳတ္ခမ္းေတြ ေျခာက္ေသြ႔လြန္းခဲ႕တယ္

မင္းနဒီခ

ခ်ဳိၿမိန္တဲ႕ဒဏ္ရာ

ဘယ္ေတာ႕ျပန္လာမွာလဲကြယ္
မင္းအတြက္ခူးထားတဲ႕ ပန္းေလးေတြ ညွဳိးႏြမ္းမသြားေသးခ်ိန္
အလြမ္းနဲ႕ ျပန္ညွိထားတဲ႕ ဂစ္တာတစ္လက္ရဲ႕
မင္းနာမည္တဖြဖြေခၚသံေလး ႀကိဳးျပတ္မသြားေသးခ်ိန္
မင္းအရိပ္ မင္းအေရာင္နဲ႕ လင္းေနတဲ႕ညေလး ေမွးမွိန္မသြားေသးခ်ိန္
ဘယ္ေတာ႕ျပန္လာမွာလဲကြယ္
နရံတံတုိင္းေတြ အထပ္ထပ္နဲ႕ ေ၀းကြားဖုိ႕ပဲ နီးစပ္ခဲ႕
ေႏွာင္ႀကိဳးေတြ အထပ္ထပ္နဲ႔ ရုန္းထြက္ဖုိ႕ပဲ ခ်ည္ေႏွာင္ခဲ႕
ဘယ္လုိရက္စက္မွဳမ်ဳိးက မင္းႏွဳတ္ခမ္းကုိ ခ်ဳိၿမိန္ေစခဲ႕သလဲ
ဘယ္ေတာ႕ျပန္လာမွာလဲကြယ္
အေသြးအသားထဲ စိမ္႕၀င္ေနတဲက သတိရျခင္းကုိ ကုစားဖုိ႕
စစ္ရွဳံးေနတဲ႕ ေတာင္ကုန္းကုိ ပန္းႏုေရာင္ အလံတစ္လက္လြင့္ထူဖုိ႕
ေျခာက္ေသြ႕ေနတဲ႕ ခ်စ္ျခင္းတရားကုိ ေရေလာင္းေပါင္းသင္ေပးဖုိ႕
ျပန္႕က်ဲေနတဲ႕ ငါ႔ဘ၀ကုိ
စက္၀ုိင္းတစ္၀ုိင္းလုိ လွလွပပအနားသတ္ေပးဖုိ႕
ဘယ္ေတာ႕ျပန္လာမွာလဲကြယ္
ေစာင္႕ရျခင္းဟာ ေသြးမထြက္တဲ႕ဒဏ္ရာတစ္ခုလုိပါပဲ
တစ္စထက္တစ္စ တုိး၀င္လွဳိက္စားလုိ႕။
မင္းနဒီခ

အ၀ါေရာင္သစၥာ

မျမင္ခင္ကတည္းက
စိတ္ကူးထဲ လွပေနတဲ႕အ၀ါ
မပြင့္ခင္ကတည္းက
တစ္ပင္လုံး ဆြတ္ပ်ံ႕ေနတဲ႕ ရနံ႕အ၀ါ
သစၥာတရားနဲ႕ ယွက္ေဖာက္ခ်ိတ္ဆြဲထားေသာ ပန္းမ်ား။

အဘုိးက အဘြားကုိ ပန္ေပးခဲ႕တဲ႕ အ၀ါ
အေဖက အေမ႕ကုိ ခူးေပးခဲ႕တဲ႕ အ၀ါ
ေမတၱာတရားနဲ႕ ထုဆစ္ပုံေဖာ္ထားေသာ ပန္းမ်ား။

ေဟာ အခု တေဒါက္ေဒါက္ နဲ႕
အိမ္အျပင္က ပိေတာက္
ကြ်န္ေတာ္႕ ရင္ကုိ တံခါးေခါက္ေနၿပီ။

မင္းနဒီခ
Shwe Mandalay Journal

သတၱမေျမာက္ မ်က္မျမင္ပုဏၰား

အခ်စ္က ႀကိဳးတစ္ေခ်ာင္းနဲ႕ တူတယ္
မေျပးႏုိင္ မရုန္းႏုိင္ေအာင္ တင္းတင္းက်ပ္က်ပ္ ခ်ည္ေႏွာင္ထားတဲ႕
ႀကိဳးေလးတစ္ေခ်ာင္းေပါ႕
အခ်စ္က နံရံတံတုိင္းႀကီးနဲ႕ တူတယ္
မထုိးေဖာက္ မေက်ာ္လႊားႏုိင္ေအာင္ ျမင့္ျမင့္မားမားကာရံထားတဲ႕
တံတုိင္းႀကီးတစ္ခုေပါ႕
အခ်စ္က ယပ္ေတာင္ႀကီး တစ္ေခ်ာင္းနဲ႕တူတယ္
ေႏြလယ္ညရဲ႕ ပူေလာင္ျပင္းျပမွဳေတြကို ေအးျမသြားေစႏုိင္တဲ႕
ယပ္ေတာင္ႀကီး တစ္ေခ်ာင္းေပါ႕
အခ်စ္က တုိင္လုံးႀကီးေတြနဲ႕ တူတယ္
ႏွလုံးအိမ္ေလးကို မယုိင္မလဲေအာင္ တည္႔မတ္ေထာက္ကူေပးထားတဲ႕
ခ်စ္စရာ တုိင္လုံးႀကီးေတြေပါ႕
အခ်စ္က ေျမြတစ္ေကာင္နဲ႕တူတယ္
လွ်ာႏွစ္ခြနဲ႕ ဘယ္ေတာ႕မွ ေျဖာင္႔တန္းစြာ သြားလုိ႕မရတဲ႕
ေျမြဆုိးေလးတစ္ေကာင္ေပါ႕
အခ်စ္က လွံတစ္ေခ်ာင္းနဲ႕တူတယ္
ရင္တစ္ခုလုံးစူးနစ္နာက်င္ေနေစေပမဲ႕
ဘယ္လုိမွ ႏွဳတ္မပစ္ရက္တဲ႕ လွံခြ်န္ခြ်န္ေလးတစ္ေခ်ာင္းေပါ႕
မဟုတ္ဘူး မဟုတ္ဘူး
အခ်စ္ဆုိတာ အင္မတန္ ေလးလံလွတဲ႕ ၀န္ထုပ္၀န္ပုိးနဲ႕
ျပည္႔သိပ္နံေစာ္ေနတဲ႕ အမွဳိတ္အိတ္တစ္လုံးသာ ျဖစ္တယ္
လြင့္ပစ္လုိက္ဖုိ႕ အႀကိမ္ႀကိမ္ႀကိဳးစားရင္း
ထြက္က်လာတဲ႕ ဒုကၡ၀န္ထုပ္၀န္ပုိးေတြၾကားမွာ
တစ္စထက္ တစ္စေက်နပ္ယဥ္ပါး
ေနာက္ဆုံး
ကုိယ္႕ ကုိယ္ကုိယ္ ၾကည္ႏူးစြာ စေတးေပးလုိက္ရတယ္။

မင္းနဒီခ
Fashion Image Magazine

အခ်စ္အေၾကာင္းေျပာတဲ႕ည

ညီမေလးရယ္ လြမ္းလုိက္တာ
အခ်စ္အေၾကာင္းေျပာတဲ႕ညမွာ ညီမေလးက အနားနား မရွိဘူး
ျမင္ႏုိင္တဲ႕ အရပ္မွာပဲ ကုိယ္တုိ႕ႏွစ္ေယာက္က တစ္ေယာက္တစ္ေနရာစီ
ညီမေလးက ေနထြက္ရာအရပ္ကုိ မ်က္ႏွာမူၿပီး
ကုိယ္က ေန၀င္ရာအရပ္ကုိ မ်က္ႏွာမူတယ္
ညီမေလးရယ္ လြမ္းလုိက္တာ
အခ်စ္အေၾကာင္းေျပာတဲ႕ညမွာ ညီမေလးက အနားနား မရွိဘူး
ဒီလုိအခ်ိန္ဆုိ ညီမေလးရဲ႕ ရယ္သံလြင္လြင္ေလးကုိ ၾကားေနက်
ဒီလိုအခ်ိန္ဆုိ ညီမေလးရဲ႕ ႏွဳတ္ခမ္းဖ်ားက ႏွင္းဆီရနံ႕ေတြကို ဖ်ားေယာင္းခုိးယူေနက်
နက္ေမွာင္ရွည္လ်ားတဲ႕ ညီမေလးရဲ႕ ဆံႏြယ္ေခ်ာင္းေခ်ာင္းေတြၾကားမွာ
ကုိယ္႔လက္ေခ်ာင္းေတြ ထုိးဖြေဆာ႕ကစားမိတဲ႕အခါ
ညီမေလးရယ္ လြမ္းလုိက္တာ
အခ်စ္အေၾကာင္းေျပာတဲ႕ညမွာ ညီမေလးက အနားနား မရွိဘူး
ျဖစ္ခ်င္တာထက္ ျဖစ္သင့္တာကုိ ဦးစားေပးခဲ႕ရ
ေျပာသင္႔တာအတြက္ ေျပာခ်င္တာကုိ မ်ဳိသိပ္က်ိတ္မွိတ္ေပးခဲ႕ရ
အခ်စ္နဲ႕ ဘ၀ကုိ ညီမွ်ျခင္းခ်ျပဖုိ႕ သတၱိမရွိခဲ႕ရုံေလးနဲ႔
ညီမေလးရယ္ လြမ္းလုိက္တာ
အခ်စ္အေၾကာင္းေျပာတဲ႕ညမွာ ညီမေလးက အနားနား မရွိဘူး
ညီမေလးအတြက္ေရးတဲ႕ကဗ်ာ ကုိယ္ဘယ္သူ႕ကုိ ဖတ္ျပရမလဲ
ညီမေလးကုိ ေျပာခ်င္တဲ႕စကား ကုိယ္ဘယ္သူ႕ကုိ ၾကားေစရမလဲ
တစ္ေယာက္တစ္ကမာၻစီ ေ၀းေနရတာထက္
တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာ တစ္ေယာက္ၾကည္႔ၿပီး ေ၀းေနရတာ
ညီမေလးရယ္ လြမ္းလုိက္တာ
အခ်စ္အေၾကာင္းေျပာတဲ႕ညမွာ ညီမေလးက အနားနား မရွိဘူး

မင္းနဒီခ

ေႏွာင္ႀကိဳးမဲ႕

အမုိက္မဲဆုံးေသာ ရူးသြပ္မွဳေတြနဲ႕
တစ္ေယာက္ကုိ တစ္ေယာက္ ခ်ည္ေႏွာင္မထားစတမ္း
ႀကိဳးမ်ားကုိ ျဖည္ခ်လုိက္ပါ
အခ်စ္ဆုိတာ
ငါေလွ်ာက္တဲ႕လမ္းမွာ ၀င္တုိက္မိတဲ႕ ခဲေလးတစ္လုံး
ဒါမွမဟုတ္
မင္းကန္ေရျပင္မွာ လွဳိင္းထသြားတဲ႕ ေရပြက္ေလးတစ္ခု
အဲဒီအတုိင္းပဲေပါ႕
ငါ႔ကုိလြမ္းရင္ ၾကယ္ကုိၾကည္႔
ငါကလြမ္းရင္ ၾကယ္လုိ ေၾကြမယ္
မဆုံႏုိင္ျခင္းဆုိတာ
ငါတုိ႕ႏွစ္ဦးရဲ႕ ေနာက္ေက်ာက ရန္သူပါပဲ

မင္းနဒီခ

အထီးက်န္ဘူတာ

ခြဲခြာျခင္းဆုိတာ
ငါမၾကားမိလုိက္တဲ႕ ဥၾသသံမွန္းသိခဲ႕ရင္
ဒီအလံစိမ္းစိမ္းကုိ ငါေထာင္မျပခဲ႕ပါဘူး ခ်စ္သူ။

အခုေတာ႔ အဲဒီရထားၾကီးက
မင္းနဲ႕ ငါ႔ကို တစ္ဖက္စီထားၿပီး
မဆုံႏုိင္ေတာ႕မယ္႔ အမွတ္တစ္ခုဆီ ခရီးဆက္
ငါ႔ကိုမွ သက္သက္မဲ႕ လုပ္ႀကံတယ္။

သံဇကာအလယ္မွာ တစ္ေယာက္တစ္ဖက္ျခားရုံနဲ႕
ကိႏၵရီ ကိႏၵရာ ေခ်ာင္းျခားသလုိ
သြက္သြက္ခါေအာင္က်ခဲ႕ရတဲ႕ မ်က္ရည္စက္မ်ား
ႏွဳတ္ဆက္လက္ျပ
ေနာက္တစ္ခါျပန္မရႏုိင္ေတာ႕တဲ႕ အနမ္းေန႕စြဲမ်ား
အုိမုိဒီဂလီယာနီ ရဲ႕ သတုိ႕သားနဲ႕ သတုိ႕သမီးပန္းခ်ီကားဆီက
တမင္သက္သက္ေလွာင္ရယ္ဟားတုိက္သံမ်ား
တျဖည္းျဖည္းနဲ႕ ငါ႔အၾကားအာရုံမွာ
ရထားဥၾသသံဟာ ေ၀း ေ၀းသြားခဲ႕
ငါကေတာ႔
တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္က်န္ခဲ႕တဲ႕ ဘူတာရုံေလးတစ္ခုအျဖစ္နဲ႕သာ။

မင္းနဒီခ

ပ်ားရည္ည

လေရာင္က
ည၀တ္အကၤ်ီျဖဴျဖဴေလးထဲ
တျဖည္းျဖည္းတုိး၀င္စိမ္႕သက္လုိ႕
ေလတုိးသံသဲ႕သဲ႕မွာ
တလွပ္လွပ္လွဳပ္ခတ္သြားေသာ သစ္ရြက္ေျခာက္ကေလးမ်ား
နဖူးေပၚက ေ၀႕၀ဲလြင္႔ခါေနတဲ႕ ဆံႏြယ္စေလးမ်ား
ေမးေစ႕ခြ်န္ခြ်န္ေလးထက္က
စံပယ္တင္မွဲ႕နက္ကေလးရဲ႕ ျဖားေယာင္းေသြးေဆာင္မွဳမ်ား
ျပတင္းေပါက္ကေခ်ာင္းၾကည္႕ေနတဲ႕ အလင္းမွာ
ၾကယ္တစ္ခ်ဳိ႕ရဲ႕ ရယ္သံတလြင္လြင္ ၾကားတယ္
နံရံခ်ိတ္ထားတဲ႕ တုိင္ကပ္နာရီကေတာ႕
ရွက္ရွက္ ရွက္ရွက္ နဲ႕ က်ီစယ္လုိ႕ ေကာင္းေနဆဲ
တစ္ေနကုန္တပ္ဆင္ထားတဲ႕ အၿပဳံးတုဟာ
အခု ရင္သပ္ရွဴေမာဖြယ္သက္ျပင္းကုိ ခပ္မွ်င္းမွ်င္းခ်လုိက္ၿပီ
ကပုိကရုိနဲ႕ လွခ်င္တုိင္းလွေနတဲ႕ည
ေနာက္ထပ္ရႏုိင္ပါဦးမလား
ဟုိမွာ သတုိ႕သမီး အိပ္ေပ်ာ္ေတာ႔မယ္။

မင္းနဒီခ
Fashion Image Magazine

ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၄ လမ္း

တယုတယထုပ္ပုိးထားတဲ႕ ေခ်ာကလက္တစ္ေထာင့္မွာ
ခ်စ္ျခင္းတရားက ဘယ္လုိအရသာနဲ႕ ေပ်ာ္၀င္ေနသလဲ
ကုိလံဘီယာက ပုိ႕လုိက္တဲ႔ ႏွင္းဆီနီနီမွာ ငါ႔နာမည္မပါဘူး
ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၄ လမ္းမွာ ငါ႔အိမ္နံပါတ္ မရွိဘူး
ငါ႔အခန္းထဲ
ျပန္႔က်ဲေနတဲ႔ ပုိင္ရွင္မဲ႔ ပုိ႔စကဒ္ေတြ
အႀကိမ္ႀကိမ္ ခ်ိန္းဆုိၿပီး အႀကိမ္ႀကိမ္ လြဲေခ်ာ္ထားတဲ႕ေန႔စြဲေတြ
ေႏြႀကိဳေတးနဲ႕ ေခ်ာ႔သိပ္လုိက္ရတဲ႕ အိပ္မက္ေတြ
အဲဒီလုိ ေန႔စဥ္ရက္ဆက္ ေၾကကြဲျခင္းမ်ား
ငါ႔ရဲ႕ဗုဒၶဟူးနံေလးေရ
အနမ္းဆို္တာ
သတိရတုိ္င္းေျခာက္တတ္တဲ႕ တေစၧတစ္မ်ဳိးပဲေပါ႔
နီးနီးေ၀းေ၀း ငါ႔ႏွလုံးသားကုိ ဖုန္းေခၚပါ
ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၄ လမ္းမွာ ငါ႔အိမ္နံပါတ္ မရွိဘူး
ကုိလံဘီယာက ပုိ႕လုိက္တဲ႔ ႏွင္းဆီနီနီမွာ ငါ႔နာမည္မပါဘူး

မင္းနဒီခ
Empress Magazine

ခ်စ္သူ႕လက္ကုိ ခပ္ဖြဖြေလး ဆုပ္ကုိင္ထားတယ္

ခ်စ္သူ႕လက္ကုိ ခပ္ဖြဖြေလး ဆုပ္ကုိင္ထားတယ္
အရွိန္နဲ႕ ေမာင္းလာတဲ႕ ကားတစ္စီးရဲ႕ နံေဘးမွာ
လူေတြ သစ္ပင္ေတြ လမ္းမေတြ တရိပ္ရိပ္ တၿငိမ္႕ၿငိမ္႕
ခ်စ္သူ႕လက္ကုိ ခပ္ဖြဖြေလး ဆုပ္ကုိင္ထားတယ္
ကားေနာက္ခန္းမွာ ကုိယ္႕အဓိပၸာယ္နဲ႕ ကုိယ္ ေပ်ာ္ျမဴးေနတဲ႕ သူငယ္ခ်င္းမ်ား
ကားေရွ႕ခန္းမွာ အလုိက္မသိ စကားေတြ ျဖတ္ ျဖတ္ေျပာတတ္တဲ႕ ကားဒရုိင္ဘာ
ခ်စ္သူ႕လက္ကုိ ခပ္ဖြဖြေလး ဆုပ္ကုိင္ထားတယ္
ကားက ဧရာ၀တီ ျမစ္ႀကီးကုိ ျဖတ္ေနတယ္
တံတားေအာက္မွာ
ျမစ္ေရေတြ ေလွေတြ သေဘၤာေခါင္းတုိင္က မီးခုိးေတြ တရိပ္ရိပ္ တၿငိမ္႕ၿငိမ္႕
ခ်စ္သူ႕လက္ကုိ ခပ္ဖြဖြေလး ဆုပ္ကုိင္ထားတယ္
ကားက ေတာင္ေပၚေစတီလမ္းေလးအတုိင္းတက္ၿပီး
ကားက ေတာင္ေပၚေစတီလမ္းေလးအတုိင္း ျပန္ဆင္းခဲ႕တယ္
ရွဳေမွ်ာ္ခင္းေတြ အေကြ႕အေကာက္ေတြ ျမစ္လယ္ကြ်န္းေတြ တရိပ္ရိပ္ တၿငိမ္႕ၿငိမ္႕
ခ်စ္သူ႕လက္ကုိ ခပ္ဖြဖြေလး ဆုပ္ကုိင္ထားတယ္
အိမ္ျပန္ခ်ိန္က ေရာက္ေတာ႕မယ္
အသြားနဲ႕ အျပန္လမ္းက တစ္ဖက္တစ္ခ်က္စီ
ေစတီပုထုိးေတြ လယ္ကြင္းေတြ ေျခတုိင္ရွည္အိမ္ေလးေတြ တရိပ္ရိပ္ တၿငိမ္႕ၿငိမ္႕
အခုထိေတာ႕
ကားေရွ႕ခန္းက ဒရုိင္ဘာကလဲ အလုိက္မသိ စကားေတြ ျဖတ္ျဖတ္ေျပာေနဆဲ
ကားေနာက္ခန္းက သူငယ္ခ်င္းေတြလဲ သူ႕အဓိပၸာယ္နဲ႕သူ ေပ်ာ္ျမဴးေနၾကဆဲ
ခ်စ္သူ႕လက္ကုိ ခပ္ဖြဖြေလး ဆုပ္ကုိင္ထားတယ္
ၾကည္ႏူးျခင္းေတြ အထိအေတြ႕ေတြ အတူရွိေနခြင္႕ေတြ တရိပ္ရိပ္ တၿငိမ္႕ၿငိမ္႕
ႏွဳတ္ဆက္ခြဲခြာခ်ိန္ ေနမ၀င္ခင္ေလးပါပဲ
ခ်စ္သူ႕လက္ကုိ ခပ္ဖြဖြေလး ဆုပ္ကုိင္ထားခဲ႕တယ္

မင္းနဒီခ

ေမွ်ာ္လင့္ျခင္း တနဂၤေႏြ

ဒီတနဂၤေႏြလဲ
ၿပီးခဲ႕တဲ႕ တနဂၤေႏြ အတုိင္းပါပဲ
လာလမ္းအတုိင္းေစာင္႕ခဲ႕တယ္
ေအးစက္တင္းမာေနတဲ႕ လက္ဖက္ရည္တစ္ခြက္မွာ
ေစာင့္စားျခင္းေတြ
ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ေပ်ာ္၀င္ေနခဲ႕ၿပီလဲ
လြမ္းစိတ္နဲ႕ လြင့္ပ်ံ႕ေနတဲ႕ စီးကရက္ေငြ႕ေတြက
မေရရာျခင္းရဲ႕ နမိတ္ပုံ တစ္ခုလုိ
အခ်ိန္ေတြ ကုန္တာပဲ ျမန္လြန္း
ၾကည္႔ပါမ်ားလုိ႕ နာရီေလးလဲ ပြန္းပဲ႕ေနၿပီ
ဒီလက္ဖက္ရည္ဆုိင္က
အလြမ္းသီခ်င္းေတြခ်ည္းပဲ ဖြင္႕ေနတာ ဆုိးတယ္
ဘာတတ္ႏုိင္မွာလဲ
ခ်စ္ျခင္းမသိတဲ႕သူေတြ ရယ္ၾကပါေစေပါ႕
ဒီတနဂၤေႏြေလး အေမွာင္မ၀င္ခင္
အရင္ တနဂၤေႏြအတုိင္းပဲ ျပန္ခဲ႕တယ္

မင္းနဒီခ
Shade Journal

မိုးနည္းရပ္၀န္း

အခ်စ္က
ရြာဟန္ေဆာင္ ထြက္ေျပးတတ္တဲ႕ တိမ္တစ္ဆုပ္လား
ေမွ်ာ္လင္႔မိတဲ႕ မ်က္၀န္းေတြသာ မုိးတစုိစုိ
လြမ္းစိတ္က သတိရတုိင္းၿပိဳေအာင္ ညိဳ႕တယ္
ေပ်ာက္ကြယ္သြားတဲ႕ မုိးသားေတြ
ဘယ္ဆီရြာေနၿပီလဲ
ငါ႔မွာ
ေရနည္းရာ မုိးေခါင္ေနတဲ႕ ရပ္၀န္းေတြနဲ႕
ေကာင္းကင္ကုိေမာ႕ၾကည္႕ရင္း စိတ္ေျဖေနရတဲ႕ ဘ၀
ခံစားခဲ႕ရသမွ်
ဖုန္တေထာင္းေထာင္း ထျပေနရတာပဲ ေၾကကြဲစရာ
အိပ္မက္မွာေတာ႕
ရင္တခင္းလုံး မုိးေတြသည္းလုိ႕

မင္းနဒီခ

ေနာင္တ

ဘုရားသခင္တားျမစ္ထားတဲ႕ သစ္သီးေလးတစ္လုံးခူးမိရုံနဲ႕
ေၾကကြဲစိတ္ေတြ ပင္လုံးညြတ္အိလာမယ္မွန္း
မေတြးျဖစ္ခဲ႔ဘူး။

အခုေတာ႔
မုိးေပၚပ်ံတတ္မဲ႕ ပူေဖာင္းေလးတစ္လုံးလုိ
ျပဳက်လာမဲ႕ အခ်ိန္ကို ေတြးရင္း
သူ႕အစာအိမ္ထဲက ဓါတ္ေငြ႔ကုိ
အန္ထုတ္ရအခက္ မ်ဳိခ်ရအခက္။

မင္းေပ်ာ္ဖုိ႕သက္သက္နဲ႕
ရင္တစ္လုံးေပါက္ကြဲထြက္လာတဲ႕ ပန္းရွဴးမီးပန္းေတြပါ
ေကာင္မေလးရယ္
ပုိက္ကြန္ထဲက ငါးတစ္ေကာင္အတြက္ေတာ႔
ေလေကာင္းေလသန္႕ဆုိတာလဲ
အသက္ရွဴက်ပ္မွန္း သိခဲ႕ၿပီ။

၀မ္းနည္းစရာပါပဲ
ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းဆုိတဲ႕ ၾကမ္းျပင္မွာ
အသံမျမည္ဘဲ က်ကြဲသြားတဲ႕ ဖန္ခြက္ေလးလုိ
ငါကမာၻမွာ ငါတစ္ေယာက္တည္းသာ
အစိတ္စိတ္ အမႊာမႊာ ျပန္႕က်ဲလုိ႕။

မင္းနဒီခ

ခိုကိုးရာ

အိမ္ဆုိေပမဲ႕
ေနဒဏ္မုိးဒဏ္ ခံႏုိင္ရုံက လြဲၿပီး
ရင္ေငြ႔မလုံဘူး

လြမ္းတုိင္း
ၿပိဳၿပိဳလာတတ္တဲ႕ စိတ္က
ဘယ္ဥတုနဲ႕မွ မရြာဘဲ
ၿမဳံေနတတ္တဲ႕ မုိး

တစ္ေယာက္တည္း
ေယာင္ေယာင္ၿပီး ႏိုးလာခဲ႕တဲ႕ ညေတြ
ဘယ္လုိတရားနဲ႕ ေျဖမလဲ

ဒီလုိပါပဲ
ရင္ထဲမွာ စုိက္ထားတဲ႔ ပန္းေလး
ရနံ႕မေပးခင္ အခ်ိန္အထိေတာ႔
တစ္ေယာက္တည္းကမာၻမွာ
ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းသာ ခုိကုိးရာ။ ။

မင္းနဒီခ
Shape Journal

ပြင့္ေမ်ာရိပ္

စိတ္အေတြးမွာေတာ႕
အစီအရီဖူးတဲ႕ ပုရစ္ဖူးေလးေတြပဲေပါ႔
ကုိယ္စီ ရနံ႕ေပးေတာ႔မွ ပြင္႔ေနမွန္း သိတယ္
တစ္ခ်ဳိ႔႕အပြင္႕က ေလေျပနဲ႕အတူ
တစ္ခ်ဳိ႕အပြင့္က စမ္းေရနဲ႕အတူ
တစ္ခ်ဳိ႔႕အပြင့္က ပန္ဆင္သူနဲ႕ အတူ
ထပ္တူေၾကြဆင္း
ညွာတံကင္းကြာ
တစ္ပြင့္တစ္ေနရာစီလြင့္ေမ်ာ
က်န္ေနသူ ပင္စည္မွာ ရင္တလွပ္လွပ္ေမာလုိ႕
ကြ်မ္းၿမိဳက္လွဳိက္ဆူ
ဘယ္အပူမွာ ဘယ္ပြင့္ျဖဴႏြမ္းရွာမလဲရယ္နဲ႕
ေရွာင္ခြာဖယ္ ပြင့္ေၾကြပန္းအတြက္
အပင္အုိ ဒီအရိပ္ေဟာင္းမွာ
ေမွ်ာ္. . လြမ္း .. ရင္႔... ေရာ္။ ။

မင္းနဒီခ

အနံ႔အသက္

ေသခ်ာတယ္
ဒါက်ည္ဆန္တစ္ေတာင့္ရဲ႕ အနံ႕အသက္ပဲ
ေျပာင္း၀မွာ မီးခုိးေတြ တလူလူနဲ႕
ေသြးဆူေနတဲ႕ ေသနတ္တစ္လက္ရဲ႕ ေတာက္ေခါက္သံ
ဘယ္အခ်ိန္မွာမ်ား ငါ႔ရင္ကုိ လာမွန္မလဲ
စိတ္ကူးထဲေတာင္ ထိတ္လန္႔
ေသြးပ်က္မတတ္ေျခာက္ျခား
ထင္ေယာင္ ထင္မွားနဲ႕ ေျပာေနတာ မဟုတ္ဘူး
ဒါ က်ည္ဆန္တစ္ေတာင္႔ရဲ႕ အနံ႕အသက္ပါပဲ
ဗီးနပ္ေရ ငါ႔ကုိ ကယ္ပါ
ငါ႔ကုိ ပုန္းခုိစရာ ရင္ခြင္တစ္ခုေပးပါ
ဟုိမွာ
ႏွစ္ဆယ္႔တစ္ရာစုကုိ ေဘာင္းဘီခ်ဳပ္၀တ္ထားတဲ႕ သမီးပ်ဳိ
ေသနတ္တစ္လက္လုိ အခ်စ္ကုိ လက္ထဲ လွည္႕ကစားရင္း
အသာအယာ ခြ်တ္နင္းလုိ႕
ငါ႔ရင္ကုိ စစ္တလင္းလုပ္ဖို႕ လာေနၿပီ။ ။

မင္းနဒီခ