Showing posts with label ကဗ်ာ. Show all posts
Showing posts with label ကဗ်ာ. Show all posts

Sunday, May 6, 2012

တည္ရွိၿခင္းအေၾကာင္း

အေမသီခ်င္းကုိ အက်ယ္ဆုံးတီးဖုိ႕ ဘယ္ကီးနဲ႕ ဆုိရမလဲ
အေမကဗ်ာကုိ ပီေအာင္ဖြဲ႕ဖုိ႕ ဘယ္ဘာသာစကားနဲ႕ ေရးရမလဲ
အေမရုပ္ရွင္ သရုပ္ပီျပင္ဖုိ႕ ဘယ္ဇာတ္ညြန္းနဲ႕ ရုိက္ရမလဲ
အေမပန္းခ်ီကား သက္၀င္ထင္ရွားဖုိ႕ ဘယ္ေဆးနဲ႕ ျခယ္ရမလဲ
အေမပန္းပု ပီေအာင္ထုဆစ္ဖုိ႕ ဘယ္ေဆာက္နဲ႕ ထြင္းရမလဲ
ေခတ္အဆက္ဆက္ အေမ႕အေၾကာင္း
ဆုိလုိက္တဲ႕သီခ်င္း
ေရးလုိက္တဲ႕ ကဗ်ာ
ရုိက္လုိက္တဲ႕ ရုပ္ရွင္
ဆြဲလုိက္တဲ႕ ပန္းခ်ီကား
ထုလုိက္တဲ႕ပန္းပု
ဘယ္အရာကမ်ား အေမလုိ႕ တူေအာင္ တုပႏုိင္ခဲ႕သလဲ
သက္ရွိေတြရွိသမွ် အေမေတြ ရွိေနမယ္
အေမေတြ ရွိေနသမွ် သက္ရွိေတြရွိေနမယ္
အေမဟာ ကမာၻဦးကုိ ဖန္ဆင္းခဲ႕တဲ႕ အနႏ ၱေမတၱာရွင္တပါး
အေမ႕စကားဟာ ခြန္အား အေမ႕စကားဟာ တရား
အေမ႕ရင္ခြင္ၾကားမွာ
အေမွာင္အားလုံး ထြန္းလင္းေစ
အရာအားလုံးၿငိမ္းခ်မ္းေစ
ကမာၻတည္သေရြ႕ အေမရွင္သန္ေနတယ္ အေမ

မင္းနဒီခ

ၿမစ္ႏွစ္စင္း ခ်စ္ၿခင္းပင္လယ္

မလြမ္းဘူးလားေမးေတာ႕ လြမ္းတယ္
ေရာက္သလား ေမးေတာ႕ မေရာက္ဘူး
သံေယာဇဥ္ျမစ္ႏွစ္စင္းၾကားမွာဘ၀က တံငါေလွကေလးတစ္စင္း
ေရစီးတစ္ခါ ေရသာတစ္လွည္႕နဲ႕ေဗဒါမ ကမ္းကပ္ခဲ႕ရသလုိ
ကြ်န္ေတာ္လည္း ေမ်ာခဲ႕ရ
သဘာ၀တရားကလည္းေသာင္ခဏခဏထြန္းျပတယ္ အေမ
ဒါေပမဲ႕ အေမ
အလြမ္းေတြ ခဏျပန္သိမ္းပါဦး
မ်က္ရည္ေတြ သုတ္ပါဦး
ခြာညဳိပြင့္ၿပီ တစ္ေဆာင္းသစ္ၿပီ
သံေယာဇဥ္ျမစ္ႏွစ္စင္းၾကားက အေမ႕သားတံငါေလွကေလး
ဒီတစ္ခါ အေမေန႕မွာ အေမ႕ကုိ ကဗ်ာနဲ႕ ကန္ေတာ႔ဖုိ႕
ခ်စ္ျခင္းေတြ ပင္လယ္တစ္ခုစာ ေပြ႕ပုိက္လုိ႕
အေမရွိတဲ႕ကမ္း ေရာက္ေအာင္လွမ္းခဲ႕မယ္
ေရာက္ေအာင္လွမ္းခဲ႕ပါ႕မယ္ အေမ။

မင္းနဒီခ

ေန၊ လ နဲ႔ ကမၻာ

သတိရတုိင္းထုတ္ၾကည္႔ျဖစ္တယ္ မိသားစုဓါတ္ပုံေလး
အေဖနဲ႕ အေမက အလယ္မွာ
အေဖ႔ေဘးမွာ ကြ်န္ေတာ္နဲ႕ ညီေလးတစ္ေယာက္
အေမ႔ေဘးမွာ ညီငယ္ႏွစ္ေယာက္
သားေလးေယာက္မွာ ဘယ္တစ္ေယာက္မွ အေမ႔ရင္ကုိ မီးမေတာက္ေစခဲ႕ေပမဲ႕
အေတာင္အလက္ေတြစုံလုိ႕ ဆံထုံးေနာက္ ေသွ်ာင္ေတြပါ
အခ်ိန္တန္လုိ႕ တစ္ေယာက္တစ္လမ္းစီ ခြဲခြာ
အေမရယ္ တစ္ေယာက္တည္း ေယာင္ ေယာင္ၿပီး ႏုိးလာတဲ႕ညေတြမွာ
သားၾကီးေရ သားငယ္ေရဆုိၿပီး ရွာမ်ား ရွာေနမလား
ဒီအခ်ိန္ဆုိ သားႀကီးအိမ္ျပန္လာေနက်
ဒီအခ်ိန္ဆုိ သားငယ္ေတြ ေဆာ႔ကစားေနက်လုိ႕
အတိတ္ကို ျပန္လြမ္းရင္း အိမ္တံခါး၀မွာ ထုိင္ၿပီးေငးေနမလား
ခြင္႔လႊတ္ပါ အေမရယ္ အေမနဲ႕ ေ၀းနဲ႕အခါ
အိမ္ဆုိတာလဲ ေနဒဏ္မုိးဒဏ္ခံႏုိင္ရုံကလြဲလုိ႕
ဘယ္ေလာက္ ေကာင္းေကာင္း ရင္ေငြ႔မလုံပါဘူး
ညတုိင္းေယာင္ေယာင္ၿပီး ေျပာတတ္တဲ႕ အေဖ႔စကားသံ
ညအိပ္ခ်ိန္နဲ႕ အရုဏ္တက္ခ်ိန္တုိင္း
ဘုရား၀တ္ျပဳတတ္တဲ႕ အေမ႔ရဲ႕ တရားသံ
မုိးလင္းမုိးခ်ဳပ္ မရပ္မနား
အိပ္ယာထဲအထိ ေဆာ႔ကစားေနတတ္တဲ႕ ညီေလးေတြရဲ႕ အသံ
နားထဲ အခါခါျပန္ၾကား ေယာင္ယမ္းၿပီး ေဘးနားစမ္းမိေတာ႔
ႏွစ္ၿခိဳက္စြာ အိပ္ေမာက်ေနတဲ႕ ဇနီးနဲ႕သားကုိ ေတြ႔တုိင္း
သက္ျပင္းကုိ အခါခါခ်
ကုိယ္တုိင္ မိဘ ဘ၀ေရာက္ေတာ႔မွ
သား သမီးနဲ႕ ေ၀းတဲ႕ ဒုကၡ
ငရဲက်တာထက္ပုိၿပီး ခံစားရတယ္ဆုိတာ
နားလည္တတ္ခဲ႕ပါၿပီ အေမရယ္။ ။

မင္းနဒီခ

ေန၀င္ခ်ိန္

မွားယြင္းမွဳေနၾကားခရီးသြားရင္း
ကြ်န္ေတာ္ရဲ႕ ေန၀င္ခ်ိန္ကုိေမာ႕ၾကည္႕လုိက္တဲ႕အခါ
ဆည္းဆာဟာ အေရာင္ေဖ်ာ႕ေဖ်ာ႕ပဲ က်န္ေတာ႕တယ္။

အိပ္တန္းျပန္မယ့္ ငွက္တစ္ခ်ဳိ႕ရဲ႕ ေတာင္ပံခတ္သံဟာ
အသက္ရွင္ျခင္းရဲ႕ ေနာက္ဆုံးရွဳိက္သံလုိမ်ဳိး
ၾကားရတာေတာင္ တုန္ရီလိွဳက္ေမာလို႕။

ဒီအခ်ိန္မွာ
ဘာတစ္ခုမွ မေတာင္႕တေတာ႕ပါဘူး
လုပ္ခ်င္တာေတြ လုပ္ခဲ႕ၿပီးၿပီမုိ႕
လုပ္သင္႕တာေတြ အားလုံးအတြက္
ေနာင္တတစ္ခုေတာ႕ခ်န္ထားခဲ႕ပါရေစ။

အေမ
ေနာက္ဆုံးတစ္ေခါက္ခြင့္လႊတ္ေပးပါဦး
ဟုိးငယ္ငယ္တုန္းကလုိ
ကြ်န္ေတာ္အိပ္ေပ်ာ္လုိ႕ မဆုံးခင္အခ်ိန္ေလး
ခုိျဖဴ ခုိ၀ါ သားေခ်ာ႕ေတးနဲ႕
ညင္သာစြာ သားနဖူးထက္
ေမႊးသိပ္လွည့္ပါလား အေမ။ ။

မင္းနဒီခ

အိမ္အၿပန္

အေမ
လမ္းတေလွ်ာက္ အလြမ္းေတြျပန္ေကာက္ရင္း
အေမရွိရာ ျပန္ခဲ႕ၿပီ
အေမ႕ကုိ လြမ္းလုိ႕က်တဲ႕မ်က္ရည္က မုိးစက္
သားကုိ လြမ္းလုိ႕က်တဲ႔ အေမ႕ရဲ႕ မ်က္ရည္က ပင္လယ္
ေမတၱာတရားမဲ႕တဲ႕ နယ္ပယ္မွာ
ပုိးဖလံေလးလုိ ေနထုိင္ရင္း
ေမတၱာတရားေတြ လႊမ္းၿခဳံထားတဲ႕ အေမ႕အိမ္ေလးကို
ရင္ရိပ္ေ၀းမွ တမ္းတရတာ ရင္နာစရာ
မာနမွာ ယုံၾကည္ရာ ထုဆစ္
ကုိယ္႔သမုိင္းကုိ ကုိယ္သစ္ဖုိ႕
အတၱေပၚ ကုိယ္႕ကုိယ္ ကုိယ္ ေလးတင္ပစ္ခဲ႕
ေလႏွင္ရာ လြင္႔ခဲ႕တဲ႕ ေန႕မ်ား
အေမ ဖုံးကြယ္ထားတဲ႕ လက္ေခ်ာင္းေတြၾကားက
ေလာကႀကီးကုိ ခုိးၾကည္႕ရတာ ေမွာင္လြန္းတယ္
ယုံၾကည္ပါတယ္ အေမ
ျပန္လာမယ္ အေသအခ်ာ မသိေပမယ္႕
လာမယ္ဆုိ အိပ္မက္အေတြးေတြနဲ႕
အေမ႕ ရင္ခြင္က ထာ၀ရဖြင္႕ထားတဲ႕ တံခါးေလးဆီ
လမ္းတေလွ်ာက္ အလြမ္းေတြ ျပန္ေကာက္ရင္း
သား ျပန္လာခဲ႕ပါၿပီ အေမ။ ။

မင္းနဒီခ

Friday, April 20, 2012

ပြင့္တူရြက္တူ

သံေယာဇဥ္ႏွစ္ဖက္ကမ္း
နားလည္မွဳတံတားနဲ႕ ျဖတ္သန္း
အၾကင္နာလမ္းျဖစ္ေစ

ယံုၾကည္စြာေလွ်ာက္ခဲ႕လမ္း
ဘာလာလာ ခြဲမရစတမ္း
တြဲလက္ေတြ ခုိင္ၿမဲေစ

ရက္လ ႏွစ္ရွည္
ေႏွာင္ႀကိဳးေတြ ထပ္ဆင္႔ကမ္း
အခန္းဆက္အနမ္းနဲ႕ အခ်စ္သစ္ေ၀
တစ္ေယာက္ဖူးရင္ တစ္ေယာက္ပြင္႔လုိ႕
တစ္ေယာက္လန္းရင္ တစ္ေယာက္က နမ္းလုိ႕
ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းပန္းတစ္ခင္း
ခ်စ္ျခင္းျဖင့္စိမ္းလန္းေစ

မင္းနဒီခ

ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၄ ေကာင္းကင္

ခ်စ္သူေရ
သံသယတိမ္တိုက္ေတြကုိ နားလည္မႈနဲ႕ ဖယ္ရွား
၀မ္းနည္းမုိးသားေတြကို ေျဖသိမ္႕ျခင္းေလေျပနဲ႕ တြန္းထုတ္
ေလာကဓံတရားကုိ ရဲရဲရင္ဆုိင္လက္တြဲထား
အျပာေရာင္ေနာက္ခံခ်စ္ျခင္းတရားမွာ
ရုိးသားျဖဴစင္တဲ႕ တိမ္တုိက္ေတြသာရွိပါေစ

ခ်စ္သူေရ
ခ်စ္ျခင္းတရားဟာ အဆုံးမဲ႕ေကာင္းကင္
ျမတ္ႏုိးမႈဟာ ေရတြက္မကုန္ႏုိင္တဲ႕ ၾကယ္စင္မ်ား
ကမာၻတည္မဲ႕ သစၥာတရားဟာ
တုိ႕ႏွစ္ေယာက္ၾကားမွာ ေနေရာင္လုိ ထြန္းလင္းေစ
လေရာင္လုိ ေအးျမေစ

ခ်စ္သူေရ
ဤမွန္ေသာ သစၥာစကားနဲ႕
ဆုေတာင္းတုိင္းလည္း ျပည္႔ပါရေစ
ၾကယ္ေတြကို ႀကိဳးနဲ႕သီ
ေကာင္းကင္ကုိ ျဖန္႕ခင္း
ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းေတးတစ္ပုဒ္နဲ႕
မင္းေျခေတာ္ရင္းမွာ ခစား
ဘ၀ဆက္တုိင္း မင္းအပါးေတာ္ၿမဲျဖစ္ပါရေစ

မင္းနဒီခ

ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၄ အနမ္း

တစ္ဘ၀စာအနမ္းလား
တစ္ခဏတာအနမ္းလား
အခ်စ္ခ်င္းတူရင္ အလြမး္ခ်င္းတူလုိ႕
အလြမ္းခ်င္းတူရင္ အနမ္းခ်င္းလည္း တူရမွာေပါ႕
အခုေတာ႕
ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၄ လမ္းဟာ
ကုိလံဘီယာက ပုိ႕လုိက္တဲ႕ႏွင္းဆီရနံ႕ေတြနဲ႕ သင္းပ်ံ႕လုိ႕
ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၄ ရုပ္ရွင္ဟာ
တစ္ခန္းၿပီး တစ္ခန္း အနမ္းခ်င္းဆက္လုိ႕
ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၄ သစ္ပင္ဟာ
ဘယ္ပန္းပြင့္ပြင့္ ေမႊးျမလုိ႕
ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၄ အက်ၤ ီဟာ
ေႏြးေထြးလုံၿခဳံလွပလုိ႕
ခ်စ္သူေရ
ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၄ ရုပ္ရွင္ၾကည္႔ဖုိ႕
ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၄ လမ္းက
ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၄ သစ္ပင္ေအာက္မွာ
ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၄ အကၤ် ီကုိ၀တ္ၿပီး ေစာင့္ပါ
မၾကာခင္မွာ
ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၄ အနမ္းေတြ မုိးလုိရြာလိမ္႕မယ္

မင္းနဒီခ

ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၄ အက်ၤၤႌ

သူေတာ္စင္စိန္႕ဗယ္လင္တုိင္း ကုိယ္တုိင္ခ်ဳပ္ေပးခဲ႕အကၤ်ႌ
သံေယာဇဥ္အပ္ခ်ည္ႀကိဳးေတြနဲ႕
နားလည္မွဳၾကယ္သီးေတြနဲ႕
ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းအိပ္ကပ္ေတြနဲ႕
ေထာင္လႊားတတ္တဲ႕မာနကုိေတာ႕
ေကာ္လံတစ္ခုလုိ ေသေသသပ္သပ္ေခါက္လုိ႕
ႏွစ္ျခမ္းကြဲေနတဲ႕ ရင္ဘတ္ေတြကုိ ျပန္ေစ႕ေပးဖုိ႕
ေအးစက္ေနတဲ႕ႏွလုံးသားတစ္စုံကုိ ေႏြးေထြးေစဖုိ႕
အကာအကြယ္မဲ႕ေနတဲ႕ ရင္တစ္စုံကုိ လုံၿခဳံမွဳေတြေပးဖုိ႕
ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၄ ရက္ေန႕မွာ
ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၄ အကၤ်ႌေလးကုိ ၀တ္ဆင္ရင္း
ခ်စ္သူ ရယ္ေမာ ေပ်ာ္ရႊင္ ႏုိင္ပါေစ
ခ်စ္သူ လုံၿခဳံေႏြးေထြးႏုိင္ပါေစ
ခ်စ္သူ သာယာၾကည္ႏူးႏုိင္ပါေစ


မင္းနဒီခ

မိုး

မ်က္၀န္းေတြ စြတ္စြတ္စုိေနေပမဲ႕
တနဂၤေႏြမုိးတိမ္က ဘယ္လုိၿခိမ္း ၿခိမ္းမရြာဘူး
ေမွ်ာ္ေလတုိင္း အခါလြန္ေကာင္းကင္
ပက္ၾကားအက္ရင္တစ္စုံရဲ႕ တခုတ္တရ သတိရျခင္းမ်ား
ေစာင္႔စားျခင္းဆုိတာ
ဆာဟာရရဲ႕ တစ္ခုတည္းေသာ အုိေအစစ္ေလးတစ္ခုေပါ႕
ငါ႕ရဲ႕ ေျမသင္းရနံ႕ေလးေရ
မင္းဘယ္မွာလဲ
မင္းဘယ္မွာလဲကြယ္
အဲဒီလုိအလြမ္းနဲ႕ တိတ္ဆိတ္စြာ ငါေအာ္တယ္
ခ်စ္ျခင္းတရားကုိ ဘယ္လုိပင္လယ္နဲ႕ အေငြ႕ပ်ံျပေနရဦးမွာလဲ
ရြက္ေၾကြလမ္းရဲ႕ နာနာက်င္က်င္ရယ္သံေတြၾကားမွာ
ဒီေန႕
ငါႏွဳတ္ခမ္းေတြ ေျခာက္ေသြ႔လြန္းခဲ႕တယ္

မင္းနဒီခ

ခ်ဳိၿမိန္တဲ႕ဒဏ္ရာ

ဘယ္ေတာ႕ျပန္လာမွာလဲကြယ္
မင္းအတြက္ခူးထားတဲ႕ ပန္းေလးေတြ ညွဳိးႏြမ္းမသြားေသးခ်ိန္
အလြမ္းနဲ႕ ျပန္ညွိထားတဲ႕ ဂစ္တာတစ္လက္ရဲ႕
မင္းနာမည္တဖြဖြေခၚသံေလး ႀကိဳးျပတ္မသြားေသးခ်ိန္
မင္းအရိပ္ မင္းအေရာင္နဲ႕ လင္းေနတဲ႕ညေလး ေမွးမွိန္မသြားေသးခ်ိန္
ဘယ္ေတာ႕ျပန္လာမွာလဲကြယ္
နရံတံတုိင္းေတြ အထပ္ထပ္နဲ႕ ေ၀းကြားဖုိ႕ပဲ နီးစပ္ခဲ႕
ေႏွာင္ႀကိဳးေတြ အထပ္ထပ္နဲ႔ ရုန္းထြက္ဖုိ႕ပဲ ခ်ည္ေႏွာင္ခဲ႕
ဘယ္လုိရက္စက္မွဳမ်ဳိးက မင္းႏွဳတ္ခမ္းကုိ ခ်ဳိၿမိန္ေစခဲ႕သလဲ
ဘယ္ေတာ႕ျပန္လာမွာလဲကြယ္
အေသြးအသားထဲ စိမ္႕၀င္ေနတဲက သတိရျခင္းကုိ ကုစားဖုိ႕
စစ္ရွဳံးေနတဲ႕ ေတာင္ကုန္းကုိ ပန္းႏုေရာင္ အလံတစ္လက္လြင့္ထူဖုိ႕
ေျခာက္ေသြ႕ေနတဲ႕ ခ်စ္ျခင္းတရားကုိ ေရေလာင္းေပါင္းသင္ေပးဖုိ႕
ျပန္႕က်ဲေနတဲ႕ ငါ႔ဘ၀ကုိ
စက္၀ုိင္းတစ္၀ုိင္းလုိ လွလွပပအနားသတ္ေပးဖုိ႕
ဘယ္ေတာ႕ျပန္လာမွာလဲကြယ္
ေစာင္႕ရျခင္းဟာ ေသြးမထြက္တဲ႕ဒဏ္ရာတစ္ခုလုိပါပဲ
တစ္စထက္တစ္စ တုိး၀င္လွဳိက္စားလုိ႕။
မင္းနဒီခ

အ၀ါေရာင္သစၥာ

မျမင္ခင္ကတည္းက
စိတ္ကူးထဲ လွပေနတဲ႕အ၀ါ
မပြင့္ခင္ကတည္းက
တစ္ပင္လုံး ဆြတ္ပ်ံ႕ေနတဲ႕ ရနံ႕အ၀ါ
သစၥာတရားနဲ႕ ယွက္ေဖာက္ခ်ိတ္ဆြဲထားေသာ ပန္းမ်ား။

အဘုိးက အဘြားကုိ ပန္ေပးခဲ႕တဲ႕ အ၀ါ
အေဖက အေမ႕ကုိ ခူးေပးခဲ႕တဲ႕ အ၀ါ
ေမတၱာတရားနဲ႕ ထုဆစ္ပုံေဖာ္ထားေသာ ပန္းမ်ား။

ေဟာ အခု တေဒါက္ေဒါက္ နဲ႕
အိမ္အျပင္က ပိေတာက္
ကြ်န္ေတာ္႕ ရင္ကုိ တံခါးေခါက္ေနၿပီ။

မင္းနဒီခ
Shwe Mandalay Journal

အခ်စ္အေၾကာင္းေျပာတဲ႕ည

ညီမေလးရယ္ လြမ္းလုိက္တာ
အခ်စ္အေၾကာင္းေျပာတဲ႕ညမွာ ညီမေလးက အနားနား မရွိဘူး
ျမင္ႏုိင္တဲ႕ အရပ္မွာပဲ ကုိယ္တုိ႕ႏွစ္ေယာက္က တစ္ေယာက္တစ္ေနရာစီ
ညီမေလးက ေနထြက္ရာအရပ္ကုိ မ်က္ႏွာမူၿပီး
ကုိယ္က ေန၀င္ရာအရပ္ကုိ မ်က္ႏွာမူတယ္
ညီမေလးရယ္ လြမ္းလုိက္တာ
အခ်စ္အေၾကာင္းေျပာတဲ႕ညမွာ ညီမေလးက အနားနား မရွိဘူး
ဒီလုိအခ်ိန္ဆုိ ညီမေလးရဲ႕ ရယ္သံလြင္လြင္ေလးကုိ ၾကားေနက်
ဒီလိုအခ်ိန္ဆုိ ညီမေလးရဲ႕ ႏွဳတ္ခမ္းဖ်ားက ႏွင္းဆီရနံ႕ေတြကို ဖ်ားေယာင္းခုိးယူေနက်
နက္ေမွာင္ရွည္လ်ားတဲ႕ ညီမေလးရဲ႕ ဆံႏြယ္ေခ်ာင္းေခ်ာင္းေတြၾကားမွာ
ကုိယ္႔လက္ေခ်ာင္းေတြ ထုိးဖြေဆာ႕ကစားမိတဲ႕အခါ
ညီမေလးရယ္ လြမ္းလုိက္တာ
အခ်စ္အေၾကာင္းေျပာတဲ႕ညမွာ ညီမေလးက အနားနား မရွိဘူး
ျဖစ္ခ်င္တာထက္ ျဖစ္သင့္တာကုိ ဦးစားေပးခဲ႕ရ
ေျပာသင္႔တာအတြက္ ေျပာခ်င္တာကုိ မ်ဳိသိပ္က်ိတ္မွိတ္ေပးခဲ႕ရ
အခ်စ္နဲ႕ ဘ၀ကုိ ညီမွ်ျခင္းခ်ျပဖုိ႕ သတၱိမရွိခဲ႕ရုံေလးနဲ႔
ညီမေလးရယ္ လြမ္းလုိက္တာ
အခ်စ္အေၾကာင္းေျပာတဲ႕ညမွာ ညီမေလးက အနားနား မရွိဘူး
ညီမေလးအတြက္ေရးတဲ႕ကဗ်ာ ကုိယ္ဘယ္သူ႕ကုိ ဖတ္ျပရမလဲ
ညီမေလးကုိ ေျပာခ်င္တဲ႕စကား ကုိယ္ဘယ္သူ႕ကုိ ၾကားေစရမလဲ
တစ္ေယာက္တစ္ကမာၻစီ ေ၀းေနရတာထက္
တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာ တစ္ေယာက္ၾကည္႔ၿပီး ေ၀းေနရတာ
ညီမေလးရယ္ လြမ္းလုိက္တာ
အခ်စ္အေၾကာင္းေျပာတဲ႕ညမွာ ညီမေလးက အနားနား မရွိဘူး

မင္းနဒီခ

ေႏွာင္ႀကိဳးမဲ႕

အမုိက္မဲဆုံးေသာ ရူးသြပ္မွဳေတြနဲ႕
တစ္ေယာက္ကုိ တစ္ေယာက္ ခ်ည္ေႏွာင္မထားစတမ္း
ႀကိဳးမ်ားကုိ ျဖည္ခ်လုိက္ပါ
အခ်စ္ဆုိတာ
ငါေလွ်ာက္တဲ႕လမ္းမွာ ၀င္တုိက္မိတဲ႕ ခဲေလးတစ္လုံး
ဒါမွမဟုတ္
မင္းကန္ေရျပင္မွာ လွဳိင္းထသြားတဲ႕ ေရပြက္ေလးတစ္ခု
အဲဒီအတုိင္းပဲေပါ႕
ငါ႔ကုိလြမ္းရင္ ၾကယ္ကုိၾကည္႔
ငါကလြမ္းရင္ ၾကယ္လုိ ေၾကြမယ္
မဆုံႏုိင္ျခင္းဆုိတာ
ငါတုိ႕ႏွစ္ဦးရဲ႕ ေနာက္ေက်ာက ရန္သူပါပဲ

မင္းနဒီခ

အထီးက်န္ဘူတာ

ခြဲခြာျခင္းဆုိတာ
ငါမၾကားမိလုိက္တဲ႕ ဥၾသသံမွန္းသိခဲ႕ရင္
ဒီအလံစိမ္းစိမ္းကုိ ငါေထာင္မျပခဲ႕ပါဘူး ခ်စ္သူ။

အခုေတာ႔ အဲဒီရထားၾကီးက
မင္းနဲ႕ ငါ႔ကို တစ္ဖက္စီထားၿပီး
မဆုံႏုိင္ေတာ႕မယ္႔ အမွတ္တစ္ခုဆီ ခရီးဆက္
ငါ႔ကိုမွ သက္သက္မဲ႕ လုပ္ႀကံတယ္။

သံဇကာအလယ္မွာ တစ္ေယာက္တစ္ဖက္ျခားရုံနဲ႕
ကိႏၵရီ ကိႏၵရာ ေခ်ာင္းျခားသလုိ
သြက္သြက္ခါေအာင္က်ခဲ႕ရတဲ႕ မ်က္ရည္စက္မ်ား
ႏွဳတ္ဆက္လက္ျပ
ေနာက္တစ္ခါျပန္မရႏုိင္ေတာ႕တဲ႕ အနမ္းေန႕စြဲမ်ား
အုိမုိဒီဂလီယာနီ ရဲ႕ သတုိ႕သားနဲ႕ သတုိ႕သမီးပန္းခ်ီကားဆီက
တမင္သက္သက္ေလွာင္ရယ္ဟားတုိက္သံမ်ား
တျဖည္းျဖည္းနဲ႕ ငါ႔အၾကားအာရုံမွာ
ရထားဥၾသသံဟာ ေ၀း ေ၀းသြားခဲ႕
ငါကေတာ႔
တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္က်န္ခဲ႕တဲ႕ ဘူတာရုံေလးတစ္ခုအျဖစ္နဲ႕သာ။

မင္းနဒီခ

ပ်ားရည္ည

လေရာင္က
ည၀တ္အကၤ်ီျဖဴျဖဴေလးထဲ
တျဖည္းျဖည္းတုိး၀င္စိမ္႕သက္လုိ႕
ေလတုိးသံသဲ႕သဲ႕မွာ
တလွပ္လွပ္လွဳပ္ခတ္သြားေသာ သစ္ရြက္ေျခာက္ကေလးမ်ား
နဖူးေပၚက ေ၀႕၀ဲလြင္႔ခါေနတဲ႕ ဆံႏြယ္စေလးမ်ား
ေမးေစ႕ခြ်န္ခြ်န္ေလးထက္က
စံပယ္တင္မွဲ႕နက္ကေလးရဲ႕ ျဖားေယာင္းေသြးေဆာင္မွဳမ်ား
ျပတင္းေပါက္ကေခ်ာင္းၾကည္႕ေနတဲ႕ အလင္းမွာ
ၾကယ္တစ္ခ်ဳိ႕ရဲ႕ ရယ္သံတလြင္လြင္ ၾကားတယ္
နံရံခ်ိတ္ထားတဲ႕ တုိင္ကပ္နာရီကေတာ႕
ရွက္ရွက္ ရွက္ရွက္ နဲ႕ က်ီစယ္လုိ႕ ေကာင္းေနဆဲ
တစ္ေနကုန္တပ္ဆင္ထားတဲ႕ အၿပဳံးတုဟာ
အခု ရင္သပ္ရွဴေမာဖြယ္သက္ျပင္းကုိ ခပ္မွ်င္းမွ်င္းခ်လုိက္ၿပီ
ကပုိကရုိနဲ႕ လွခ်င္တုိင္းလွေနတဲ႕ည
ေနာက္ထပ္ရႏုိင္ပါဦးမလား
ဟုိမွာ သတုိ႕သမီး အိပ္ေပ်ာ္ေတာ႔မယ္။

မင္းနဒီခ
Fashion Image Magazine

ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၄ လမ္း

တယုတယထုပ္ပုိးထားတဲ႕ ေခ်ာကလက္တစ္ေထာင့္မွာ
ခ်စ္ျခင္းတရားက ဘယ္လုိအရသာနဲ႕ ေပ်ာ္၀င္ေနသလဲ
ကုိလံဘီယာက ပုိ႕လုိက္တဲ႔ ႏွင္းဆီနီနီမွာ ငါ႔နာမည္မပါဘူး
ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၄ လမ္းမွာ ငါ႔အိမ္နံပါတ္ မရွိဘူး
ငါ႔အခန္းထဲ
ျပန္႔က်ဲေနတဲ႔ ပုိင္ရွင္မဲ႔ ပုိ႔စကဒ္ေတြ
အႀကိမ္ႀကိမ္ ခ်ိန္းဆုိၿပီး အႀကိမ္ႀကိမ္ လြဲေခ်ာ္ထားတဲ႕ေန႔စြဲေတြ
ေႏြႀကိဳေတးနဲ႕ ေခ်ာ႔သိပ္လုိက္ရတဲ႕ အိပ္မက္ေတြ
အဲဒီလုိ ေန႔စဥ္ရက္ဆက္ ေၾကကြဲျခင္းမ်ား
ငါ႔ရဲ႕ဗုဒၶဟူးနံေလးေရ
အနမ္းဆို္တာ
သတိရတုိ္င္းေျခာက္တတ္တဲ႕ တေစၧတစ္မ်ဳိးပဲေပါ႔
နီးနီးေ၀းေ၀း ငါ႔ႏွလုံးသားကုိ ဖုန္းေခၚပါ
ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၄ လမ္းမွာ ငါ႔အိမ္နံပါတ္ မရွိဘူး
ကုိလံဘီယာက ပုိ႕လုိက္တဲ႔ ႏွင္းဆီနီနီမွာ ငါ႔နာမည္မပါဘူး

မင္းနဒီခ
Empress Magazine

ခ်စ္သူ႕လက္ကုိ ခပ္ဖြဖြေလး ဆုပ္ကုိင္ထားတယ္

ခ်စ္သူ႕လက္ကုိ ခပ္ဖြဖြေလး ဆုပ္ကုိင္ထားတယ္
အရွိန္နဲ႕ ေမာင္းလာတဲ႕ ကားတစ္စီးရဲ႕ နံေဘးမွာ
လူေတြ သစ္ပင္ေတြ လမ္းမေတြ တရိပ္ရိပ္ တၿငိမ္႕ၿငိမ္႕
ခ်စ္သူ႕လက္ကုိ ခပ္ဖြဖြေလး ဆုပ္ကုိင္ထားတယ္
ကားေနာက္ခန္းမွာ ကုိယ္႕အဓိပၸာယ္နဲ႕ ကုိယ္ ေပ်ာ္ျမဴးေနတဲ႕ သူငယ္ခ်င္းမ်ား
ကားေရွ႕ခန္းမွာ အလုိက္မသိ စကားေတြ ျဖတ္ ျဖတ္ေျပာတတ္တဲ႕ ကားဒရုိင္ဘာ
ခ်စ္သူ႕လက္ကုိ ခပ္ဖြဖြေလး ဆုပ္ကုိင္ထားတယ္
ကားက ဧရာ၀တီ ျမစ္ႀကီးကုိ ျဖတ္ေနတယ္
တံတားေအာက္မွာ
ျမစ္ေရေတြ ေလွေတြ သေဘၤာေခါင္းတုိင္က မီးခုိးေတြ တရိပ္ရိပ္ တၿငိမ္႕ၿငိမ္႕
ခ်စ္သူ႕လက္ကုိ ခပ္ဖြဖြေလး ဆုပ္ကုိင္ထားတယ္
ကားက ေတာင္ေပၚေစတီလမ္းေလးအတုိင္းတက္ၿပီး
ကားက ေတာင္ေပၚေစတီလမ္းေလးအတုိင္း ျပန္ဆင္းခဲ႕တယ္
ရွဳေမွ်ာ္ခင္းေတြ အေကြ႕အေကာက္ေတြ ျမစ္လယ္ကြ်န္းေတြ တရိပ္ရိပ္ တၿငိမ္႕ၿငိမ္႕
ခ်စ္သူ႕လက္ကုိ ခပ္ဖြဖြေလး ဆုပ္ကုိင္ထားတယ္
အိမ္ျပန္ခ်ိန္က ေရာက္ေတာ႕မယ္
အသြားနဲ႕ အျပန္လမ္းက တစ္ဖက္တစ္ခ်က္စီ
ေစတီပုထုိးေတြ လယ္ကြင္းေတြ ေျခတုိင္ရွည္အိမ္ေလးေတြ တရိပ္ရိပ္ တၿငိမ္႕ၿငိမ္႕
အခုထိေတာ႕
ကားေရွ႕ခန္းက ဒရုိင္ဘာကလဲ အလုိက္မသိ စကားေတြ ျဖတ္ျဖတ္ေျပာေနဆဲ
ကားေနာက္ခန္းက သူငယ္ခ်င္းေတြလဲ သူ႕အဓိပၸာယ္နဲ႕သူ ေပ်ာ္ျမဴးေနၾကဆဲ
ခ်စ္သူ႕လက္ကုိ ခပ္ဖြဖြေလး ဆုပ္ကုိင္ထားတယ္
ၾကည္ႏူးျခင္းေတြ အထိအေတြ႕ေတြ အတူရွိေနခြင္႕ေတြ တရိပ္ရိပ္ တၿငိမ္႕ၿငိမ္႕
ႏွဳတ္ဆက္ခြဲခြာခ်ိန္ ေနမ၀င္ခင္ေလးပါပဲ
ခ်စ္သူ႕လက္ကုိ ခပ္ဖြဖြေလး ဆုပ္ကုိင္ထားခဲ႕တယ္

မင္းနဒီခ

ေမွ်ာ္လင့္ျခင္း တနဂၤေႏြ

ဒီတနဂၤေႏြလဲ
ၿပီးခဲ႕တဲ႕ တနဂၤေႏြ အတုိင္းပါပဲ
လာလမ္းအတုိင္းေစာင္႕ခဲ႕တယ္
ေအးစက္တင္းမာေနတဲ႕ လက္ဖက္ရည္တစ္ခြက္မွာ
ေစာင့္စားျခင္းေတြ
ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ေပ်ာ္၀င္ေနခဲ႕ၿပီလဲ
လြမ္းစိတ္နဲ႕ လြင့္ပ်ံ႕ေနတဲ႕ စီးကရက္ေငြ႕ေတြက
မေရရာျခင္းရဲ႕ နမိတ္ပုံ တစ္ခုလုိ
အခ်ိန္ေတြ ကုန္တာပဲ ျမန္လြန္း
ၾကည္႔ပါမ်ားလုိ႕ နာရီေလးလဲ ပြန္းပဲ႕ေနၿပီ
ဒီလက္ဖက္ရည္ဆုိင္က
အလြမ္းသီခ်င္းေတြခ်ည္းပဲ ဖြင္႕ေနတာ ဆုိးတယ္
ဘာတတ္ႏုိင္မွာလဲ
ခ်စ္ျခင္းမသိတဲ႕သူေတြ ရယ္ၾကပါေစေပါ႕
ဒီတနဂၤေႏြေလး အေမွာင္မ၀င္ခင္
အရင္ တနဂၤေႏြအတုိင္းပဲ ျပန္ခဲ႕တယ္

မင္းနဒီခ
Shade Journal

မိုးနည္းရပ္၀န္း

အခ်စ္က
ရြာဟန္ေဆာင္ ထြက္ေျပးတတ္တဲ႕ တိမ္တစ္ဆုပ္လား
ေမွ်ာ္လင္႔မိတဲ႕ မ်က္၀န္းေတြသာ မုိးတစုိစုိ
လြမ္းစိတ္က သတိရတုိင္းၿပိဳေအာင္ ညိဳ႕တယ္
ေပ်ာက္ကြယ္သြားတဲ႕ မုိးသားေတြ
ဘယ္ဆီရြာေနၿပီလဲ
ငါ႔မွာ
ေရနည္းရာ မုိးေခါင္ေနတဲ႕ ရပ္၀န္းေတြနဲ႕
ေကာင္းကင္ကုိေမာ႕ၾကည္႕ရင္း စိတ္ေျဖေနရတဲ႕ ဘ၀
ခံစားခဲ႕ရသမွ်
ဖုန္တေထာင္းေထာင္း ထျပေနရတာပဲ ေၾကကြဲစရာ
အိပ္မက္မွာေတာ႕
ရင္တခင္းလုံး မုိးေတြသည္းလုိ႕

မင္းနဒီခ